Verliefdheid is een waan want we zien de realiteit niet meer

Wat maakt verliefdheid tot een waan?

verliefdheid

Als psychotherapeut zie ik veel koppels en krijg ik ook veel te maken met verliefdheden en echte liefde.

Er is wel degelijk een verschil en wat maakt dat ik zeg dat verliefdheid een waan is?

Veel mensen zijn op zoek naar vervulling. Als we verliefd zijn dan denken we dat we deze vervulling gevonden hebben en willen we hetgene waarop we verliefd zijn zo snel mogelijk bezitten of bij ons hebben. Dit gaat niet altijd over mensen. We kunnen evenzeer verliefd worden op een auto, kunst, kleding, technologische snufjes, een bepaalde plek op aarde en zo verder.

Conclusie: We worden veel vaker verliefd dan we zelf vermoeden.

Eigenlijk kan ik dus concluderen dat we veel meer verliefd worden dan we in werkelijkheid denken. De reden waarom ze over verliefdheid spreken als een roze bril komt eigenlijk vrij dicht bij de waarheid. We zien alleen maar het mooie van datgene of diegene waarop we verliefd zijn. Al de rest gaan we wegfilteren of verbloemen om ons ideaal beeld hoog te houden. Uiteraard gaat verliefdheid vroeg of laat over want aan de realiteit valt niet te ontsnappen.

Is verliefdheid dan een slecht iets?

Ik zou niet spreken over iets slecht. Alleen leven we wel in een waan want we zien maar een deel van het verhaal. Anders verwoord, we zien alleen het positieve deel van het verhaal terwijl tegelijkertijd ook het negatieve aanwezig is. Plus we zoeken de vervulling buiten ons. Niets dat buiten ons ligt kan ons echt vervulling geven, Maar toch blijven we dat krampachtig doen voor die kleine flitsen van genot.

Wat kunnen we dan doen als we toch verliefd zijn?

In de therapie – zeker in relatietherapie – probeer ik mensen uit te leggen dat ze niet de andere tot hun bron van liefde of hun geluk moeten maken want dat is gedoemd om te mislukken. We kunnen leren eerst ons eigen vat te vullen en dan te geven vanuit overvloed. Dat is velen malen interessanter en bovendien is er dan zelfs meer te geven.

Laat me het voorgaande nog eens op een andere manier uitleggen. Als kind zijn we van nature onze eigen bron van liefde en dat vat loopt ook vanzelf over. Tot en met we voor de eerste keer verliefd worden. In dat proces van verliefdheid gaan we ergens de fout maken dat de andere ons nu de liefde geeft of dat het door de andere komt dat we ons zo goed voelen. Eigenlijk is dat een illusie. Dat wil niet zeggen dat het heel leuk kan zijn met elkaar en dat je elkaar kan steunen en inspireren. Maar we maken een bronfout als we denken dat vanaf dan de andere ons gaat vervullen. Herkenbaar?

Ik ben ook nuchter op dat vlak. Vandaar dat ik ook een fan ben van feiten. Feiten hebben niets emotioneel en dan zien we de zaken meer helder waardoor verliefdheid direct een stukje kleiner wordt.

Wat wil dat zeggen ‘ons eigen vat vullen’, dat lijkt me net egoïstisch?

Een eigen vat vullen wil zeggen dat we op een gepaste manier aan zelfzorg doen. De nodige slaap, eten, drinken en aandacht. Als we dus goed voor ons zelf gaan zorgen dan ontstaat er geen egoïsme maar eerder het tegenovergestelde. In de praktijk zie ik dat mensen die een gepaste zelfzorg hebben veel meer te geven hebben. Of ze gaan geven vanuit een vol vat want ze hebben eerst bijgetankt. Als mensen dan gaan geven is dat op een heel andere manier dan wanneer ze zichzelf steeds wegcijferen om voor de andere te zorgen. Vaak wordt op deze manier hun zorg op een gegeven moment wat zuur. Dat is het moment waar je jezelf voorbij loopt of niet voldoende zelfzorg toepast. Therapeut Marylien Malfait schrijft ook inspirerend over zelfzorg.

Wat is dan het verschil tussen verliefdheid en echte liefde?

Echte liefde heeft niets nodig, ze wil voornamelijk de liefde delen. Verliefdheid heeft net wel iets nodig om gelukkig te zijn. Heel wat mensen denken als hun verliefdheid over is dat de relatie dan stopt. Ze zeggen dan ‘ja ik voel het niet meer zo intens’ of ‘ik moet toch verliefd zijn om in deze relatie te blijven’. Voor mij is dat moment eerder het echte begin van een echte relatie.

Hoe kunnen we leren de liefde te gebruiken of vanuit liefde te handelen?

Dat is een mooie vraag en sluit zeer nauw aan met de missie van de Dreampraktijk. Dat is namelijk Liefde omzetten in de praktijk. Een goede manier om te weten of je iets uit liefde doet is dat liefde altijd kracht en rust en geeft. Ik stel mezelf dikwijls de vraag ‘doe ik dit nu uit liefde of angst?’ En bijna altijd is het 1 van de 2 omdat het elkaars tegenpolen zijn. Als we iets uit angst gaan doen dat vraagt dit eerder veel energie en het geeft altijd stress. Weliswaar in veel verschillende vormen. In de therapie analyseer ik samen met mensen wat deze vormen van angst dan precies zijn en hoe ze dit anders kunnen aanpakken.

 

Vond je dit een interessant artikel deel het gerust met vrienden of familie. Of geef een reactie, altijd leuk :-).

Bekijk gerust ook eens de ervaringen van andere mensen die al op de praktijk geweest zijn.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.